leblebi tozu / levent kazak

October 2, 2011

bugün kızım mira ile zehirlenen köpeklere götürmek üzere yaptığımız alışveriş esnasında ‘başka ihtiyaç var mı?’ diye aradık, ki iyi ki aramışız, ‘mama şimdilik bol, jenaratör için mazota ihtiyacımız var!’ dediler. bidon bulamadık, 5 litrelik pet sulerdan alıp içlerini boşalttık, diğer ufak tefek ihtiyaçlarını da toparlayıp, neyle karşılaşacağımızdan habersiz yola koyulduk.

***

çamurların içinde küçük ve yamalı bir çadır kent, bir hastane kurulmuş.. koşuşturan gönüllüler, malzeme getirenler ve yüzlerce köpek. serum takılmış köpekler, yaralı köpekler, felçli köpekler, uyuzla boğuşan köpekler, iyleşmekte olan köpekler ve tabii ki tehlikeyi atlatmış köpekler. hepsi de kendilerine yardım edildiğinin farkında. serum takan veterinerin elini yalarken gördüm bi tanesini. katliamı yapan insan, ama onları kucaklayan da. bakışlardan belli, tamamen affetmişler bizi, o kadar iyiler ki. arka bacakları tutmuyor, tüyleri dökülmüş, ama hala sevgiyle bakıyor gözleri. bundan daha ağır bir cevap verilemez insanoğluna.

orada bulunan, daha doğrusu yaşayan demek lazım, gönüllü veterinerler ve diğer gönüllülerle tanıştık. durumu anlattılar, bir katliam yaşanmış, fakat zehirin dozunu az tuttukları için öldürmemiş, felç etmiş. ‘o kadar pis bir zehir ki, iyileşti sanıyoruz, yürüyor, ardından felç tekrar zuhur ediyor’ diyor doktor devrim.

anakent ve şişli belediyesi yardımcı olmuş, olmaya da devam ediyormuş. yol girilmez haldeymiş, mıcır dökmüşler, ilk çadırı akut, ikincisi de belediye tarafından kurulmuş. belediye ilaç yardımında bulunuyormuş, ‘gece bile gerektiğinde ilaç yolluyorlar’ diyorlar. bu çok iyi.

şunun altını çizmek isterim.. ortada dernekler, sivil toplum örgütleri filan yok. anladığım kadarıyla pek de ihtiyaç duyulmuyor. sadece tamamen bağımsız gönüllü bireyler tarafından yürütülüyor operasyon: sivil toplum bireyleri. orada yatıyor, kalkıyorlar, canlarını dişlerine takmış çalışıyorlar. devrim, ateş, barış, şükrü ve onlarcası.

çok fazla uzatmadan sizlere iletmem gereken gerekli bilgileri geçeyim…

genel bakım dışında iki şeyle savaşılıyor, zehirlenmelerden kaynaklanan felç ve oldukça yayılmış olan uyuz.
kuru mama ihtiyacı tabii ki var ama ilk sırada değil. HILL’S AD diye hasta köpekler için özel bi diet içeren bir mama varmış, lazımmış, isterler.
çadır ve battaniye ihtiyaçları var… geceleri jenaratör için mazot lazım.. bir de benzinli jenaratörleri var, arızalı, çalıştırmaya uğraşıyorlar. çalışırsa benzin de gerekecek.
gönüllüler iletişim numaralarından arayıp ‘durum nedir? nasıl gidiyor?’ diye soranlardan çok şikayetçi. ’durumu internetten takip edin, ancak yardımda bulunacaksanız, bir kenarından tutacaksanız arayın’ derler.
en önemlisi: sosyal medyada ve internette ‘info’ sayfa sayısı sürekli artıyormuş, iletişimi tek bir sayfadan yürütmeye karar vermişler. böylelikle anlık ihtiyaçlarını bildirebilecekler, bilgi akışını tek kalemden yürütecekler. facebook’da ‘bolluca birinci ağızdan duyurma sayfası’ başlıklı bir sayfa açılmış, tüm iletişim buradan yürütülecek: http://www.facebook.com/pages/Bolluca-birinci-agizdan-duyuru-sayfasi/176270749119507

kibarlıklarından isim vermediler, dün gelen bir muhabir oldukça sinirlerini bozmuş ahalinin. ‘köpeklere yardım edeceğinize aç yardıma muhtaç olan insanlara neden yardım etmiyorsunuz?’ diye ısrarla rahatsız etmiş bu insanları. ‘yani sizin için köpekler insandan daha mı önemli?’ diye tuzaklar kurmuş. tırtıklayıp altından başka bir haber çıkartmaya çalışmış dangalak. umarım çıkartır da kim olduğunu anlarız..

sürekli elimizden kayıp kaçırdığımız insanlığımızı tamir etmeye çalışan bu gönüllülere ne kadar teşekkür etsek az. bu noktada sosyal medyaya da çok iş düşüyor. hadi.